Hoe stel je grenzen aan je kind?

Hoe stel je grenzen aan je kind? Waar moet je mee rekening houden? Moet elk fout gedrag bestraft worden? Je komt het hier allemaal te weten. Heb je de blog gelezen en was het voor jou een life-changer? Of net niet? Je maakt me blij met feedback in de comments.

Hoe stel je grenzen aan je kind zodat je kind doet wat jij wil?

Het lijkt wel de vraag van 1 miljoen te zijn. Hoewel er veel handboeken zijn over opvoeden, vind je nergens een echt receptenboek waarin staat wat je precies moet zeggen of doen als je kind zus of zo zegt of doet.

Gelukkig zijn er wel enkele do’s en don’ts die je goed kunnen helpen.

In deze blog krijg je tips om met lastig, uitdagend gedrag van je kind om te gaan. Maar eigenlijk moet je eerst achterhalen waarom je kind bepaald gedrag stelt en goed weten waarom het net zó nodig is dat kinderen grenzen krijgen. Dat lees je in de andere blogs.

Okee, let’s begin.

Hou rekening met de leeftijd van je kind.

De leeftijd van het kind geeft je informatie over de reden waarom ze fout gedrag stellen. Bij heel jonge kinderen ( 6 maanden tot 1,5 jaar) zit de vraag van ‘zie je me nog graag – ook als ik stout ben?’ achter het ongewenst gedrag. Dat is een onderdeel van de hechting. Gelijktijdig, maar ook daarna is het stellen van ongewenst gedrag vooral te plaatsen binnen het leerproces om simpelweg het verschil te leren tussen wat mag en niet mag. Jonge kinderen stellen dus ongewenst gedrag, maar ze doen dit echt niet om jou te pesten of om met opzet de sfeer te verzieken.

Ik kan er gewoonweg niet tegen dat ze in mijn gezicht staat te greiten! Ze daagt me uit. Ik heb al 100 keer gezegd dat ze niet mag rechtstaan in de stoel en toch blijft ze het doen! Ze weet het nochtans heel goed dat het niet mag.

Dat laatste klopt dus niet altijd. Je kind weet niet van de ene dag op de andere dag welk gedrag door de volwassenen niet aanvaard wordt. En wanneer niet alle volwassenen daarover het zelfde zeggen, zal het uiteraard langer duren tegen dat de regel gekend is. En dan nog: het is niet omdat de regel gekend is, dat je kind ze altijd strikt zal naleven. (denk maar aan jezelf: wie rijdt nu eens niet te snel?)

Tips bij ongewenst gedrag van heel jonge kinderen:

  • Onbewust fout of storend gedrag moet niet met een sanctie beantwoord worden. Een straf is meestal een buiten-proportie reactie van de volwassene. Hiermee wordt het doel niet bereikt.
  • Word niet boos als je kind niet stout is, maar alleen ongewenst gedrag stelt. Een opmerking is vaak al voldoende signaal dat het gedrag niet okee is.
  • Geef als volwassenen dezelfde richtlijnen. Spreek de zelfde regels uit. Hoe duidelijker voor het kind, hoe sneller de regel aangeleerd wordt.
  • Volwassenen moeten elkaar steunen in de omgang met het kind. Ondermijn dan ook zeker niet het gezag van de andere ouder. (Ben je niet akkoord met aanpak of reactie van de andere ouder? Bespreek dat dan niet in het bijzijn van het kind!)

Je kind heeft een eigen karakter.

Ik ben twee en ik zeg nee!

Dit gezegde kent bijna iedereen. Terwijl de ene peuter het zwaar zitten heeft (en bijgevolg die ouders ook), gaat de andere peuter veel minder in conflict met zijn ouders. Dat zegt iets over hoe sterk de eigen wil is van het kind. De behoefte om zijn eigen wil sterk door te drukken, botst met de wens van de ouders. Het kind zal hier experimenteren waarover en op welke manieren hij zijn eigen gedacht kan opdringen. De intensiteit en de duur van die periode wordt voor een stuk bepaald door de manier waarop de ouders er mee omgaan.

Ik weet dat hij graag Bumba ziet op tv en toch zegt hij dat hij niet wil komen om naar tv te kijken als ik het hem vraag. Het is eigenlijk best wel grappig want op andere momenten staat hij scène te maken om naar Bumba op tv te mogen kijken.

Op dat moment weet je toch soms echt niet hoe je hiermee moet omgaan! Je krijgt het gevoel dat je je eigen kind tegenwerkt, hoewel je eigenlijk iets aanbiedt waar je kind van houdt. Waar is de logica?

De logica zit er in dat het een ontwikkelingstaak is van je kind om te onderzoeken waar hij zelf invloed op kan uitoefenen. Moeilijkheden rond eten ontstaan ook vaak in die periode. Het maakt de ouders enorm onzeker als hun kind niet meer alles met plezier (ahum, understatement!) wil opeten. Je wordt onzeker omdat je als ouder natuurlijk niet wil zien hoe je kind honger zou lijden. In een andere blog gaf ik al eens tips om met moeilijke eters om te gaan.

Tips om kinderen met een sterke eigen wil bij te sturen:

  • Zet de fysieke veiligheid van iedereen centraal. Grijp zeker in wanneer het niet veilig is.
  • Zeg duidelijk wat niet mag.
  • Geef meteen ook aan wat het kind dan wel mag of moet doen.
  • Als het kind niet mag kiezen, stel dan geen vraag. (bvb ‘Wil je nu aan tafel komen alsjeblief?’) Je laat hiermee ruimte in het hoofd van het kind om ‘neen’ te antwoorden. Dat vergt dan meer moeite en goodwill van het kind om alsnog te doen wat jij wil.
  • Pick your batlles: maak niet van alles een strijd. Voor sommige kinderen betekent die felle periode heel veel negativiteit. De sfeer zakt vaak weg onder nul en dat kan leiden tot een negatieve spiraal van kwaadheid en weerstand.
  • Geef weinig uitleg over waarom jij iets nu verwacht van het kind. Vooral kleine kinderen hebben er geen boodschap aan dat jij jezelf gaat verantwoorden. Een minimum aan toelichting kan volstaan. Weet ook: bij alles wat je zegt, heb je nog meer niet gezegd. Deze kinderen zijn meester in het zoeken naar achterpoortjes.
  • Geef je kind de tijd om bij te draaien. Laat het kind eventjes sudderen – zonder dat je er blijft op inpraten. Je kan eventueel ook letterlijk zeggen: ‘Ik wil dat je over een paar minuutjes …’
  • Het conflict wordt vaak aangestuurd vanuit de behoefte aan controle bij het kind. Je kan perfect bij jouw idee blijven én het kind daar wel wat beslissingsruimte in geven. Bied een kleine keuze aan binnen hetgeen jij oplegt.

Ga zo weinig mogelijk in onderhandeling met je kind

Hoe verleidelijk het ook is en hoe goed het ook werkt: het is geen goed advies om vaak te onderhandelen met je kind.

Als jij nu flink mee gaat naar bed, dan lees ik je een extra verhaaltje voor.

Gegarandeerd gaat het kind doen wat je vraagt. Maar tegelijkertijd geef je een heel verkeerde boodschap. Je creëert een voorwaardelijke relatie. Het kind doet iets, op voorwaarde dat … Als je deze techniek toepast, leer je aan het kind dat alles onderhandelbaar is. De spontaniteit en eigen bereidheid voor actie valt weg. Het kind doet het alleen maar omdat er een beloning aan vast hangt. Hiermee werk je de interne motivatie weg. Dat werkt heel negatief in op de latere motivatie voor (schoolse) taken.

Een ander nadeel van deze techniek is dat het een paar jaar later als een boemerang in je gezicht terug keert. Wanneer je kind mondig geworden is, zal hij met jou onderhandelen en zijn eigen voorwaarden stellen om iets te willen doen voor je.

Blijf kalm. Kalmte alleen kan u redden.

Weet je, het is niet omdat jouw kind over de grens gaat of kinderachtig gedrag stelt, dat jij dat ook moet doen. Jouw kind verliest in zijn kwaadheid & verzet vaak de connectie met zichzelf. Hun gedrag en emotionaliteit is dan buiten proportie. Laat je op dat moment niet verleiden om emoties aan te nemen met dezelfde intensiteit. Met andere woorden: word niet zo kwaad als je kind. Jouw kind is op dat moment totaal ont-redder-d. De rol van de ouder is dan de REDDER te zijn in nood. Bied rust en kalmte. Creëer opnieuw de verbondenheid met je kind. Dat betekent helemaal niet dat je van jouw idee moet afstappen of toegeven aan het kind. Blijf zeker bij je standpunt, maar wees ook de veilige haven waar je kind terecht kan om zo zichzelf terug te vinden.

Technieken waarbij je niet moet roepen en brullen.

Roepen en brullen doe je uit onmacht. Natuurlijk komen we dat allemaal wel eens tegen. Maar laat het niet jouw enigste standaard-reactie zijn.

Kijk, we zijn allemaal maar mensen en onze rekker knakt ook wel eens. Voel je daar alstublieft niet schuldig over! Je kind kan dat aan. Je kind is niet getraumatiseerd voor de rest van zijn leven omdat jij je ook even van je menselijke kant toonde.

Nu de fabel van perfectie van de baan is, reik ik je graag nog wat alternatieven aan.

  • negeren: je moet niet op alles ingaan. Je moet ook niet alles goedkeuren, dat ook niet. Het is soms balanceren op een slappe koord.
  • niets zeggen op negatief gedrag = akkoord gaan met het negatief gedrag. Je bent het dus soms wel verplicht om een opmerking te maken over het ongewenst gedrag. (maar ik herhaal: een opmerking hoeft niet te betekenen dat je je boos maakt). Ik weet het, bolletje 1 en 2 in dit lijstje lijken elkaar tegen te spreken. Dat is die dagelijkse zoektocht naar evenwicht. De ene dag lukt het beter dan de andere. No problemo! Zo lang je maar blijft proberen is het goed. De dag dat je ophoudt om negatief gedrag te berispen, laat je de opvoeding op dat punt los. Komaan, blijven volhouden hé!
  • duidelijk communiceren, daar zitten heel wat oplossingen in voor dagelijkse misverstanden. Lees al mijn tips hierover in deze blog – ik schreef er al eens over op het Nederlands platform Mamamentje.
  • afleiden, de aandacht verleggen naar iets anders: zeker bij jonge kinderen is deze methodiek aangewezen. Wacht niet tot het uit de hand loopt, maar grijp tijdig in door het kind met iets anders af te leiden.
  • humor: pak het soms ook eens speels aan. Daag het kind uit om iets te doen (om ter snelst of om ter meest of ‘Hmm, ik denk dat je dat nog niet kan hé?’)

En nu … aan de slag hé!

Als je doet wat je altijd al deed, zal je krijgen wat je altijd al kreeg. Dus ja, wil je de negatieve spiraal doorbreken en ben je op zoek naar meer rust in je gezin? Begin dan met deze tips.

Het opvoeden van pittige kinderen, kinderen met een sterke eigen wil, vraagt van de ouders een grotere inspanning. De draagkracht van deze ouders wordt vaak op de proef gesteld. Nochtans zit de winst voor deze kinderen hun toekomst net in de kracht van hun ouders.

zelfzeker ouderschap

  • wil jij graag een zelfzekere ouder zijn?
  • wil jij beter leren omgaan met de dagelijkse realiteit van peuters/kleuters aan je zijde?
  • wil jij het gedrag van jouw kind(eren) beter kunnen begrijpen?
  • wil jij beter kunnen inspelen op het (lastig, uitdagend) gedrag van je kind(eren)?

 

Kies dan hieronder wat voor jou het meest nuttig lijkt

gratis ebook

ga vandaag al zelf aan de slag en ontdek hoe jij ontsnapt aan de 5 valkuilen van het ouderschap. 

hulp bij opvoeding

Nood aan een losse consultatie of een (kort) traject? Maak een einde aan de onrust in je gezin! 

online groeitraject

Opvoeden is kinderspel. 

Als je instapt in dit online traject voor alle ouders met uitdagende peuters en kleuters ontdek je het plezier in de eenvoud van het opvoeden van je kind.  

0 Comments

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ontvang de nieuwsbrief

Zo ben je als eerste op de hoogte van nieuws en aanbiedingen. Je krijgt gratis tips en advies ivm opvoeden en ouderschap. Uitschrijven kan op eenvoudig verzoek. 

Gelukt! Check je spam-box en voeg mij toe aan je contacten. Tot gauw!